noscript image for google
Slideshow image Slideshow image Slideshow image
Previous Next
Ιστορία του Νησιού

Ιστορία του Νησιού
Κατά τους Ιστορικούς χρόνους, οι πρώτοι κάτοικοι της Αντιπάρου ήταν Φοίνικες από τη Σιδώνα, τους οποίους διαδέχθηκαν διάφοροι άλλοι κατακτητές. Στην Aρχαιότητα η Αντίπαρος ήταν γνωστή ως Ωλίαρος και η ιστορική της πορεία είναι κυρίως συνδεδεμένη με αυτή της Πάρου, της οποίας ήταν αναπόσπαστο τμήμα. Η πρώτη αναφορά της Αντιπάρου με τη σημερινή ονομασία της γίνεται μόλις τον 13ο αιώνα μ.Χ. Η λέξη όμως είναι αρχαία, καθώς σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Αντίπαρος ήταν ένας από τους 50 γιους του Αίγυπτου, ο οποίος δολοφονήθηκε, όπως και 48 από τα αδέλφια του, από τη σύζυγό του Κριτομηθέα, που ήταν μια από τις 50 Δαναΐδες.
 
Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους και μέχρι τις αρχές του 13ου αιώνα μ.Χ. και την Ελληνική Επανάσταση του 1821, το νησί υποφέρει από τις επιδρομές πειρατών από την Αλγερία, την Κρήτη, την Κεφαλονιά και από αλλού. Το 1537 η Αντίπαρος μαζί με τις υπόλοιπες Κυκλάδες πέφτει στα χέρια των Οθωμανών και του φοβερού πειρατή Μπαρμπαρόσα. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου, η Αντίπαρος υπέστη πολλές καταστροφές από τις επιδρομές των κατακτητών αλλά και από εκείνες των πειρατών. Οι κάτοικοι του νησιού ήταν από τους πρώτους Κυκλαδίτες που έλαβαν μέρος στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας εναντίον των Τούρκων. Το νησί έγινε και επίσημα τμήμα του Ελληνικού κράτους το 1832.
 
Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιήθηκε ως μυστική βάση των συμμάχων, και ένα σπουδαίο κεφάλαιο της ιστορίας του Β΄Παγκοσμίου πολέμου είναι η "Επιχείρηση Αντίπαρος", που είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη και εκτέλεση πολλών Ελλήνων πατριωτών και Συμμάχων.